مهم‌تر از خبر به درک رفتن نتانیاهو

محسن مهدیان؛  مدیرمسئول

   حتماً شما هم همین‌طور هستید. امروز خبر به درک واصل شدن نتانیاهو در شبکه‌های اجتماعی پیچید و البته بعد، تردید و تکذیب. من هم وقتی خبر را دیدم، خوشحال شدم؛ اما فقط چند ثانیه. بعد با خودم گفتم: خب که چی؟ اگر این خبر بعد از شهادت سردار رشید و حاجی‌زاده و سلامی می‌آمد، شاید مرهمی بود.

   اما حالا؟ حتی اگر بگویند ترامپ هم هلاک شد، یا کل این رژیم فروپاشید، باز هم چیزی جبران نمی‌شود. خوشحال می‌شویم، اما این خوشحالی جبران نیست. انتقام، این نیست. همه‌شان با هم به درک واصل شوند، جبران نخ عبای رهبرمان هم نیست.

   واقعیت این است که نباید سطح این مصیبت را پایین آورد. نباید شهادت رهبر انقلاب اسلامی را در حد حذف چند چهره جنایتکار تقلیل داد. این شهادت آگاهانه، کار ناتمام آقا و رهبر ما را تمام خواهد کرد.

   شعار و دعاهایمان را به خاطر بیاورید: «خدایا، پرچم این انقلاب را به دست رهبرمان به صاحب اصلی انقلاب برسان.» تنها یک چیز تسلی است و آن هم تسریع در مقدمات فرج است. یقیناً کار به نقطه‌ای رسیده بود که ادامه راه، جز با خون پاک نائب امام زمان ممکن نبود.

   اینجا دیگر بحث یک فرد یا یک دولت نیست. اینجا میدان اراده‌هاست. اراده‌ای که باید در هم شکسته شود، اراده جبهه دشمن است، نه صرفاً افراد آن. نشانه‌هایش هم پیداست؛ قدرت‌نمایی جبهه حق در همین روزها قابل دیدن است.

   اما ما هم سهم داریم. سهم ما فقط تماشا نیست. سهم ما این است که اراده جبهه حق را کماً و کیفاً توسعه دهیم. زمانه بیداری است. ایران باید سراسر شور و حماسه شود. با دلی پردرد و غمناک باید ایستاده در میدان باشیم. بیاییم و بیاوریم.

   سهم تروریست‌ها و مزدوران و حلقه‌به‌گوشان دشمن را جدا کنید. تک‌تک مردم باید به مظلومیت خون پاک رهبرمان متصل شوند. با خودمان، دیگران را همراه کنیم؛ دیگرانی که شاید دل‌شان اینجا نبود. خون رهبرمان بیش از گذشته تبیین‌کننده است. این نقش ماست؛ و در نهایت، ان‌شاءالله در این جنگ اراده‌ها، پیروز نهایی و قطعی 
ماییم.