لبه‌ پرتگاه

جمعه مستطیل سبز ورزشگاه شهدای شهر قدس، میزبان یکی از دراماتیک‌ترین پرده‌های لیگ بیست‌وسوم است. نبردی که فراتر از ۳امتیاز، جدال اعتبار، انتقام و اثبات است. سهراب بختیاری‌زاده در حالی پس از پایان عصر ساپینتو، برای اولین‌بار رسما روی نیمکت استقلال می‌نشیند که میراثی سنگین را به ارث برده است؛ صدرنشینی. او تیمی را تحویل گرفته که در قله ایستاده، اما پاهایش لرزان است. در سوی دیگر، پیروز قربانی با فجر سپاسی ایستاده؛ مردی که خودش را وارث برحق نیمکت آبی می‌داند و حالا می‌آید تا در قامت یک رقیب بی‌رحم، عیار جانشین جدید را بسنجد.
   سهراب کارش را با یک توفان شروع کرد. کنار گذاشتن 5بازیکن از تمرینات (عارف غلامی، ابوالفضل جلالی، آرمین سهرابیان، موسی جنپو و داکنز نازون) نشان داد که او برای مصلحت‌اندیشی به استقلال نیامده است. هرچند شاید این اسامی در این مقطع، ستون‌های تخریب‌ناپذیر تاکتیکی نباشند، اما سهراب با این کار عملا یک ریسک بزرگ کرد. او ترجیح داد با تیمی خالص‌تر اما فرمانبردارتر به مصاف فجر برود. این جراحی انضباطی، پیامی به رختکن بود تا همه‌ بدانند در عصر سهراب، هیچ نامی بزرگ‌تر از استقلال نیست. اما این قاطعیت، تیغی دو لبه است؛ اگر او در گام اول نلغزد، این انضباط تبدیل به سوخت موتور قهرمانی می‌شود، اما اگر صدر را از دست بدهد، همین اخراج‌ها تبدیل به پتکی علیه او در رسانه‌ها خواهد شد.
   برای سهراب بختیاری‌زاده، این بازی فقط یک مسابقه‌ فوتبال نیست؛ یک اعاده حیثیت بزرگ است. او پس از دوره‌ قبلی حضورش در استقلال، یک سال خانه‌نشین بود. هیچ تیمی در لیگ برتر سراغ او نرفت و علامت‌ سؤال‌های بزرگی پیرامون دانش فنی و توان مدیریتی‌اش شکل گرفت. منتقدان می‌پرسیدند چرا کسی به مدافع سابق تیم ملی اعتماد نمی‌کند؟ حالا او برگشته است؛ آن هم در حساس‌ترین جایگاه ممکن. سهراب می‌داند که اگر می‌خواهد آن یک سال خانه‌نشینی را از حافظه‌ فوتبال ایران پاک کند، باید از همین هفته‌ اول با توپ پر شروع کند. او محکوم است به بردن؛ چرا که در استقلال، صدرنشینی که صدر را در بدو ورود از دست بدهد، فرصت زیادی برای جبران نخواهد داشت.
   داستان وقتی جذاب‌تر می‌شود که به نیمکت مقابل نگاه کنیم. پیروز قربانی، کاپیتان سابق و متعصب آبی‌ها، با فجر سپاسی به تهران می‌آید. پیروز در این فصل ثابت کرده که راه باطل کردن جادوی بزرگان را خوب بلد است. پیروزی بر پرسپولیس و تراکتور، کارنامه او را در نیم‌فصل دوم درخشان کرده است. قربانی به خوبی می‌داند که پیروزی بر استقلال سهراب، نه‌تنها فجر را در جدول بالا می‌کشد، بلکه نام او را به‌عنوان گزینه‌ اصلی و مقتدر نیمکت استقلال در آینده‌ای نزدیک سر زبان‌ها می‌اندازد. پیروز به تهران می‌آید تا ثابت کند اگر سهراب با شانس و اقبال به این نیمکت رسیده، او با نتایج خیره‌کننده پشت در خانه‌اش ایستاده است.
   این بازی برای سهراب حکم مرز بین قهرمان و بازنده را دارد. او استقلال را در صدر تحویل گرفته و هواداران هیچ عذری را برای سقوط به رده دوم یا سوم نمی‌پذیرند. فشار رسانه‌ها از یک سو و سایه‌ سنگین پیروز قربانی از سوی دیگر، اتمسفر ورزشگاه را برای سهراب سنگین کرده است. او باید ثابت کند که آن یک سال دوری، نه از سر ضعف، که فرصتی برای بازسازی تفکراتش بوده است. جمعه، عصر جدید استقلال با سهراب آغاز می‌شود؛ یا با یک فریاد بلند برای تداوم صدرنشینی و یا با شروع تندباد انتقاداتی که می‌تواند خیلی زودتر از تصور، صندلی او را لرزان کند. سهراب باید علامت سؤال‌ها را با ۳امتیاز خانگی پاسخ دهد؛ وگرنه پیروز قربانی آماده است تا در قلب تهران، درس سختی به رفیق و رقیب قدیمی‌اش بدهد.