سر نخواستن شازده دعواست

ابتدا به رویداد دیروز توجه شود. استیو ویتکاف، فرستاده ویژه دونالد ترامپ در میانه توضیحات خود درباره برنامه هسته‌ای ایران و مذاکرات غیرمستقیم، با پرسشی درباره دیدارش با رضا پهلوی مواجه می‌شود. پاسخ او صریح و کوتاه است: «به دستور رئیس‌جمهور با او دیدار کردم، اما موضوع ایران ارتباطی با پهلوی ندارد.» این پاسخ روشن می‌سازد که وی در معادله اصلی نقشی ندارد. چند روز پیش از این نیز کریستین امانپور در گفت‌وگویی با لیندسی گراهام به‌طور مستقیم پرسید که آیا از رضا پهلوی حمایت می‌کند یا خیر. گراهام که به‌عنوان یکی از سناتورهای تندرو و حامی سیاست‌های فشار حداکثری شناخته می‌شود، در پاسخ به این سؤال، به‌صراحت گفت: «خیر.» این موضع‌گیری‌ها نشان می‌دهد حتی چهره‌هایی که همواره در مسیر تقابل و فشار حرکت کرده‌اند، حاضر نشده‌اند نام خود را در قالب حمایت از وی مطرح کنند. موضوع اختلاف و بحث، نه بر سر حمایت، بلکه بر سر «نخواستن» اوست.