در پی اهانتهایی که در روزها و هفتههای اخیر نسبت به قرآن کریم صورت گرفت، رنجش خاطر مسلمانان امری طبیعی و قابل درک است. با این حال، واکنش به این رفتارها نباید صرفاً به اندوه درونی محدود بماند، بلکه میتوان محبت و پیوند با قرآن را بهصورت علنی و آشکار نیز نشان داد. در سالهای گذشته، بهویژه درماه مبارک رمضان، انس با قرآن عمدتاً در خلوت و فضای شخصی معنا مییافت؛ اما اکنون زمان آن فرا رسیده است که این احترام و دلبستگی، در عرصه عمومی نیز جلوهگر شود.
در این راستا، اقدامهای ساده و مردمی میتواند مؤثر باشد. همراه داشتن قرآنهای جیبی و تلاوت چند آیه در فضاهای عمومی مانند اتوبوس، مترو، صفهای روزمره یا پارکها، خود حامل پیامی روشن از آرامش و ارتباط با کلام الهی است. همچنین میتوان در مدرسه، دانشگاه یا محیط کار، جلسات کوتاه و جمعی قرائت قرآن-حتی بهصورت هفتگی-برگزار کرد؛ بیتکلف و ساده، با تأکید بر استمرار. تشویق کودکان و نوجوانانی که به تلاوت قرآن میپردازند، حتی اگر در سطح ابتدایی باشد، با هدیهای کوچک یا تقدیری ساده، نقش انگیزشی مهمی دارد. در مناسبتهایی همچون عید فطر یا تولد نیز میتوان در کنار هدایا، قرآنهای جیبی یا ترجمههای روان قرآن را قرار داد. افزون بر این، در موکبها، مراسم افطاری و برنامههای مذهبی، بهرهگیری از تلاوتهای زیبا و اثرگذار قرآن در کنار مداحی، بر غنای معنوی فضا میافزاید. درمجموع، هر اقدامی که محبت به قرآن را با آرامش، ادب و نورانیت آشکار سازد، اقدامی ارزشمند و معنادار است.
در پاسخ به توهینهایی که به قرآن شد چه کنیم؟
در همینه زمینه :
