جاماندگان لیگ برتر

آرسنالی‌ها به این مقطع از فصل که می‌رسند دچار دژاوو (آشناپنداری) می‌شوند و باز هم خودشان را در قامت نایب‌قهرمان می‌بینند. توپچی‌ها در طول فصل معمولا صدرنشین بودند، اما حالا در آستانه تقدیم دوباره آن به منچسترسیتی و گواردیولای خوش‌شانس هستند. توپچی‌ها امشب با دشمن اصلی خودشان تاتنهام بازی دارند.
از شروع سال جدید، با وجود پیروزی در تمام بازی‌های جام حذفی، فرم آرسنال در لیگ افت کرده و فقط 2بازی از 7بازی اخیر را برده‌ و هر دو پیروزی هم مقابل تیم‌های تازه‌وارد لیگ برتر بوده. با این حال اگر به عملکرد همه تیم‌ها در 8بازی اخیرشان نگاه کنید، آرسنال به اندازه منچسترسیتی امتیاز کسب کرده و 2امتیاز بیشتر از استون ویلا، تیم سوم جدول گرفته؛ یعنی رقبا هم نتوانستند از فرصت به‌دست آمده استفاده کنند. در 8بازی اخیر، منچستریونایتد با کسب 16و چلسی و بورنموث با 15امتیاز بهترین عملکرد نیم‌فصل دوم را داشته‌اند. آرسنال و من‌سیتی بعد از برنتفورد در رده بعدی هستند. یعنی فقط توپچی‌ها نیستند که بد نتیجه می‌گیرند.

   آرسنال در 7بازی اخیر حدود 20درصد شوت کمتر داشته. مصدومانی مثل ژسوس و هاورتس در خط حمله برگشته‌اند و این کمکی به قدرت تهاجمی تیم نکرده است. در بازی با ولوز ته‌جدولی، کالافیوری دقیقه93به زمین رفت و دقیقه94گل به‌خودی زد تا پیروزی از دست برود. با این‌حال، وضعیت دفاعی اخیر خیلی هم بد نیست و حتی پیشرفت داشته است. هم گل‌های مورد انتظار دریافتی و هم شوت‌های درون چارچوب آنها نسبت به 20بازی اول کمتر شده است، اما گل‌های بیشتری دریافت کرده‌اند که بیشترشان از روی بدشانسی بوده. به‌عنوان مثال، 3گل از 6گلی که آنها دریافت کرده‌اند از خارج از محوطه جریمه با ضربات استثنایی وارد دروازه این تیم شده است.
   بدشانسی دیگر آرسنال این است که گواردیولا اواخر فصل یادش می‌افتد که باید سیتی را قهرمان کند. در 4فصل گذشته، سیتی به‌طور میانگین از ۱۲بازی آخر فصل خود ۳۰امتیاز کسب کرده است، درحالی‌که توپچی‌ها به‌طور میانگین حدود ۲۳امتیاز به‌دست آوردند. اگر این میانگین ادامه داشته باشد، باز هم قهرمانی از دست می‌رود.

۲۰۱۰-۱۱
آرسنال در بهار به صدر رسید و روز ۵مارس، با یک بازی کمتر، 4امتیاز از منچستریونایتد عقب بود، با این حال فقط 2بازی از 11بازی آخر خود در لیگ برتر را برد و از 33امتیاز ممکن، فقط 12امتیاز کسب کرد که یکی از این 2 برد در بازی مقابل قهرمان نهایی، منچستریونایتد بود و در نهایت با ۱۲امتیاز اختلاف نسبت به صدر جدول، در جایگاه چهارم قرار گرفت.

۲۰۰۹-۱۰
اواخر مارس با 7بازی مانده و فقط 2امتیاز اختلاف با منچستریونایتد، به‌نظر می‌رسید توپچی‌ها در موقعیت خوبی برای رقابت هستند ولی پایان فصل با 11امتیاز اختلاف نسبت به چلسی، قهرمان، کار را به پایان رساندند.

۲۰۰۷-۰۸
جدایی تیری آنری برای ونگر هزینه گزافی داشت. بعد از ۲۶بازی، آنها 5امتیاز از یونایتد و 8امتیاز از چلسی جلوتر بودند و سپس از ۱۳بازی فقط 2برد کسب کردند و فقط یک پیروزی در 8بازی آخر گرفتند و در نهایت سوم شدند.

۲۰۰۲-۰۳
آرسنال تا اوایل مارس با 8 امتیاز اختلاف نسبت به منچستریونایتد، صدرنشین بود. اما با 5 امتیاز اختلاف جام را به این حریف تقدیم کرد.

۲۰۱۳-۱۴
اوایل فوریه، آرسنال با 2 امتیاز اختلاف در صدر جدول بود. شوک، شکست سنگین 5بر یک مقابل لیورپول در آنفیلد بود. بعد از آن آنها فقط 2برد در ۹بازی لیگ برتر داشتند و ۹ امتیاز از ۲۷امتیاز را از دست دادند. در هزارمین بازی ونگر روی نیمکت آرسنال، با نتیجه 6بر صفر در استمفورد بریج شکست خوردند و آخر فصل در رتبه چهارم قرار گرفتند.

۲۰۱۵-۱۶
روز۱۴ فوریه ۲۰۱۶، آرسنال با گل دقیقه آخری دنی ولبک، لسترسیتی را 2بر یک شکست داد و به‌نظر می‌رسید روند بازی به نفع توپچی‌ها تغییر کرده است. آنها فقط  2امتیاز از صدرنشین عقب بودند، ولی در ادامه، در 10بازی لیگ، از 30امتیاز ممکن فقط 16امتیاز کسب کردند، ‌درحالی‌که لستر در همین مدت از 33امتیاز ممکن، 27امتیاز کسب کرد و قهرمان شد.

۲۰۲۲-۲۳
 آرسنال پس از گذراندن ۲۴۸روز در صدر جدول لیگ برتر، در نهایت دوباره سقوط کرد. مصدومیت سالیبا باعث فروپاشی خط دفاعی شد. به سیتی هم در اتحاد 4بر یک باختند و تمام.

۲۰۲۳-۲۴
توپچی‌ها در نیم‌فصل دوم  در 18بازی 16برد و یک تساوی کسب کردند. اختلاف 6 امتیازی با سیتی از بین رفته بود و آنها در جایگاه چهارم قرار داشتند. اما سیتی روند ۲۳بازی بدون شکست خود را با ۱۹برد و 4تساوی آغاز کرد که باعث شد آنها با 2امتیاز اختلاف قهرمان شوند.

دشمنان همیشگی
تاتنهام با سرمربی جدیدش؛ ایگور تودور به مصاف آرسنال می‌رود تا این دشمن همیشگی را مثل همیشه از جام دور نگه دارد. مربی کروات، جانشین توماس فرانک دانمارکی شد، او جرمش این بود که شیفته آرسنال بود و از دشمن اصلی همواره تمجید می‌کرد. تودور در هر 5 دوره مربیگری اخیرش، نخستین بازی خود را به‌عنوان سرمربی با پیروزی پشت سر گذاشته است، که این پیروزی‌ها از دوره دوم مربیگری‌اش در هایدوک اسپلیت در فوریه۲۰۲۰ (همچنین با هلاس ورونا، مارسی، لاتزیو و یوونتوس) شروع شد. تنها نمونه قبلی که یک مربی تاتنهام در نخستین بازی رسمی‌اش برای این تیم، مقابل آرسنال قرار گرفت و شکست خورد، در نیمه‌نهایی جام حذفی تحت هدایت گلن هادل در اولدترافورد در آوریل 2001بود که نتیجه 2بر یک شد.
   آرتتا در شهرآوردهای لندن کارنامه‌ای عالی دارد. بعد از آخرین شکست لیگ مقابل تاتنهام در ‌ماه مه2022، آرسنال تنها در یکی از 21بازی خارج از خانه خود مقابل باشگاه‌های دیگر لندنی شکست خورده (14برد و 6تساوی) و از دسامبر2023که با نتیجه 2بر یک به فولام باخت، دیگر شکستی متحمل نشده است.
   آرتتا از ۶۸دربی لندن ۴۱برد داشته است که بهترین نرخ برد (۶۰.۳درصد) در میان تمام مربیانی است که حداقل ۲۰بازی از این دربی‌ها را تجربه کرده‌اند. در مجموع فقط آرسن ونگر (۱۰۶برد از ۱۹۴بازی) و ژوزه مورینیو (۴۲برد از ۷۰بازی) در دربی‌های لندن بردهای بیشتری نسبت به این مربی اسپانیایی داشته‌اند.
   آرسنال در 7بازی اخیر لیگ برتر خود مقابل تاتنهام، 6برد (یک تساوی) کسب کرده است، که شامل هر 4 بازی آخر نیز می‌شود. آخرین باری که آنها 5بازی متوالی لیگ را مقابل تاتنهام بردند، بین ژانویه ۱۹۸۷ و ژانویه ۱۹۸۹ بود.
   تاتنهام در بازی‌های خانگی هم مشکل دارد؛ مخصوصا جلوی آرسنال. آنها 3بازی آخر لیگ برتر خود مقابل آرسنال در زمین خودشان را باخته‌اند، به اندازه 23بازی قبلی (10برد و 10تساوی). آنها آخرین بار بین سال‌های 1952تا 1955بود که 4بازی متوالی مقابل همسایه خود را باختند.
   تاتنهام پس از 8بازی بدون برد (4تساوی و 4باخت) فقط 5 امتیاز بالاتر از منطقه سقوط قرار دارد که بدترین عملکرد آنها در یک فصل از زمان 9بازی بدون برد بین آگوست و نوامبر ۲۰۰۷ است. آنها تنها تیم لیگ برتر هستند که سال2026پیروزی نداشته‌اند و این بدترین شروع آنها در یک سال تقویمی از زمانی است که در 10بازی اول خود در سال1994نتوانستند پیروز شوند.