میدان مشق؛ زمین فوتبال

بازی فوتبال در 2دهه اول قرن بیستم توسط ساکنان بریتانیا و مبلغان آمریکایی به ایران معرفی شد.  سیسیل اسپرینگ رایس ، سفیر انگلیس در ایران، در سال ۱۲۸۶ نخستین مسابقات فوتبال را در تهران با حضور 3 تیم سفارت انگلیس، بانک سلطنتی پارس و کمپانی تلگراف هند اروپایی برگزار کرد. این رقابت‌ها در زمین «میدان مشق» تهران برگزار شد؛ میدان مشق یکی از نخستین زمین‌هایی در ایران است که در آن فوتبال بازی شد.‌میدان مشق در آغاز منطقه‌ای نظامی بود که برای کاربرد تمرین رزمی قشون در زمان فتحعلی شاه ساخته شد. در سفرنامه جکسون این میدان چهارگوش با درازا و پهنای نزدیک به ۴۰۰ متر یکی از بزرگ‌ترین میدان‌های نظامی تهران معرفی شده است.‌مکان جغرافیایی این میدان به باغ ملی (حد فاصل میدان توپخانه و حسن آباد) معروف است که بسیاری از ساختمان‌های قدیمی تهران در آن بنا شده و شکل تاریخی خود را از دست داده است. به هر روی، نخستین بازی‌های فوتبال در ایران، در زمین میدان مشق برگزار می‌شد؛ جایی که ابراهیم افشار، نویسنده و روزنامه‌نگار می‌نویسد: «‌جامی متعلق به سال ۱۲۸۶ شمسی که وزیر مختار انگلستان در تهران (اسپرینگ رایس) به‌عنوان نخستین دوره مسابقات رسمی فوتبال، بین 3 تیم سفارت انگلیس، بانک شاهی و تلگرافخانه هند و اروپا برگزار کرد. بازی‌هایی که در میدان مشق برگزار می‌شد و غیراز کریم سیبیل(کریم زندی) هیچ ایرانی دیگری در آن بازی نمی‌کرد. 3 سال بعد از آن بود که عشق مُسری جوانان ایران به این ورزش جادویی، مدرسه آمریکایی(البرز) را در چهارراه کالج (حافظ) به آموزش فوتبال به دانش‌آموزان ایران ترغیب کرد.»‌در تهران، ابتدا در میدان مشق فوتبال بازی می‌کردند و بعد به زمین «لنج»، محل دبیرستان البرز منتقل شد؛ جایی که «ساموئل مارتین جردن» مؤسس مدرسه آمریکایی البرز، در سال ۱۲۸۹ خورشیدی فوتبال را بخشی از برنامه ورزش مدرسه‌اش معرفی کرد.