سمفونی تهران

مهرنوش سلماسی

در «دختری با کفش‌های کتانی» وقتی «تداعی» کل خیابان ولیعصر را طی کرد تا به کشف و شهودی تازه و درک متفاوتی از زندگی برسد، صدرعاملی در کنار روایت داستان، تصویری از تهران دهه‌70 می‌ساخت؛ کاری که به شکل دیگری آن را چند سال قبلش در «سمفونی تهران» انجام داده بود و در آنجا جای دختری نوجوان، یک پسربچه کاراکتر محوری فیلم بود.
سال‌ها بعد صدرعاملی تم پرسه‌زنی در تهران را در فیلم «زیبا صدایم کن» دنبال کرد و این بار ماجرای یک پدر با دخترش در میان بود. سال‌1403 باز هم خیابان ولیعصر لوکیشن اصلی فیلم صدرعاملی بود و حالا هم نوبت به «قایق‌سواری در تهران» رسیده است. 
رسول صدرعاملی به‌عنوان فیلمسازی که بیشتر فیلم‌هایش را در تهران ساخته ‌و در بخش‌هایی از «گل‌های داودی» تهران دهه50 را هم بازسازی کرده بود‌ در چند فیلم، علاقه‌اش به پایتخت را نمایان کرده و به‌نظر می‌رسد این شیفتگی فیلم‌به‌فیلم بیشتر شده است.