سرگذشت یک سلبریتی
گفتوگو با سعید دشتی کارگردان فیلم «بیلبورد»
فهیمه پناهآذر
سعید دشتی در این دوره از جشنواره فیلم فجر نخستین فیلم بلند خود را رونمایی میکند؛ بازیگر و کارگردان تئاتر که در این سالها دستی در ساخت فیلمهای کوتاه و مستند نیز دارد. او در تئاتر بازیگر و کارگردان موفقی است و شاید بتوان گفت ساخت فیلم بلند و حضور حرفهای در سینما بتواند او را بهعنوان یک کارگردان مستعد سینما بشناساند. او با «بیلبورد» در جشنواره حضور دارد؛ یک فیلم اجتماعی- معمایی که امین حیایی و آناهیتا درگاهی بازیگران اصلی آن هستند. این فیلم بهگفته دشتی، یک فیلم مستقل اجتماعی است که محمدرضا مصباح و مهدی فتاحی تهیهکنندگی آن را برعهده دارند.
شما سالها بهعنوان بازیگر و کارگردان روی صحنه تئاتر بودید. با توجه به تولید چند فیلم کوتاه و مستند، ساخت فیلم بلند اول شما میتواند یک کوچ از تئاتر به مدیوم سینما در طولانیمدت باشد؟
راستش این یک کوچ بلندمدت نیست. من از همان ابتدا که تئاتر را شروع کردم به موازات فعالیتم در تئاتر، فیلم کوتاه و مستند ساختم و دغدغه کارگردانی در سینما همراهم بود. قرعه ساخت فیلم بلند در سال 1404به نام من افتاد و از مدتها پیش ایده یک خطی فیلم «بیلبورد» را در ذهن داشتم اما نمیتوانم بگویم با ساخت فیلم بلند یک کوچ از تئاتر به سینما دارم، چرا که شاید این کوچ برعکس هم باشد و من بعد از این فیلم باز هم یک تئاتر بازی کنم و یا کاری را روی صحنه ببرم.
با توجه به شرایط موجود تجربه ساخت «بیلبورد» به چه شکل بود؟
به نسبت شرایط امسال و مسائلی که ایجاد شد و همچنین وضعیت اقتصادی و تورم در ساخت «بیلبورد» سختیهایی داشتیم. «بیلبورد» یک فیلم مستقل در میان فیلمهای انتخابشده فجر است. این فیلم نه ارگانی و نه سازمانی است و با توجه به شرایط اقتصادی تولید شد و به سرانجام رسید. تهیهکنندگان و سرمایهگذاران پای این فیلم ایستادند. شرایط ساخت فیلم اجتماعی مستقل بسیار سخت است.
«بیلبورد» در تهران فیلمبرداری شده است؟
بله، «بیلبورد» یک فیلم پرلوکیشن شهری با یک سوژه ملتهب است و با توجه به زمانی که برای تولید فیلم داشتیم، گروه شبانهروز تلاش کرد.
گفتید که ایده یک خطی «بیلبورد» را داشتید، پروسه نگارش فیلمنامه چگونه بود؟ چقدر خودتان در زمان نگارش فیلمنامه حضور داشتید؟
«بیلبورد» یک فیلم معمایی است و براساس ایدهای که سالها در ذهن داشتم، ساخته شد. علاقه داشتم فیلمی بسازم که یک قصه را روایت کند و ارتباط با سینما داشته باشد؛ اینکه زندگی یک هنرمند به چه شکل است و یک سلبریتی نسبت به شرایطی که دارد به لحاظ زندگی خانوادگی و شخصی چگونه است. براساس این ایده یک خطی با نویسندگان گفتوگوهایی داشتیم و در نهایت دوستان نسخه تکمیلشده این ایده را نوشتند.
در فیلم اول شما امین حیایی بازی میکند. انتخاب او به چه شکل بود؟ آیا با توجه به پیشینه تئاتری که داشتید، نخواستید یک بازیگر تئاتر را بهعنوان بازیگر نقش اصلی انتخاب کنید؟
فارغ از سابقه بازیگری امین حیایی که پیشینه تئاتری دارد، برایم در انتخاب بازیگران تجربه تئاتری ملاک نبود. میخواستم کاراکترها به شخصیتهایی که در داستان حضور دارند، نزدیک باشند. امین حیایی بازیگر توانمند و شناختهشدهای است که 30سال در رده الف سینما حضور دارد. آن موقع که فیلمنامه «بیلبورد» نوشته میشد، هنوز رسول صدرعاملی «زیبا صدایم کن» را نساخته بود. من آن زمان بازی حیایی را در فیلمهای «شعلهور» و «قاتل و وحشی» دیدم. حیایی بازی بکر و منحصربهفردی دارد که همان زمان احساس کردم میتواند کاراکتر ما را در «بیلبورد» نمایان کند. از دیگر بازیگران ما آناهیتا درگاهی است که البته بازیگر تئاتر بوده و در این فیلم بازی سختی دارد. دیگر بازیگران، همه تئاتری هستند.
امسال تعداد فیلماولیها بیشتر است. بهنظر تنوع موضوعی در فیلمهای حاضر در جشنواره دیده میشود. فکر میکنید «بیلبورد» کشش لازم برای دیده شدن را دارد؟
این فیلم شبیه خودش است. اصولا در سینمای ایران 3 ژانر جنگی، کمدی و اجتماعی داریم. در فیلمهای اجتماعی ما مضامینی که استفاده میشود معمولا دعواهای خانوادگی و یا اتفاقاتی است که در جنوب شهر خلاصه میشود و یا داستان حول محور مسائل جنایی پیش میرود که البته همه اینها قابلیت پرداختن دارد. بهنظرم «بیلبورد» یک فیلم متفاوتی میتواند باشد که همین متفاوت بودن را مخاطبان با تماشای فیلم تشخیص میدهند.
گفتید که تجربه سخت و درعین حال خوشایندی از فیلم «بیلبورد» داشتید. آنقدر حالتان با فیلم خوب است که به فکر ساخت فیلم دوم هم باشید؟
بله، حتی فیلمنامه فیلم دوم را هم آماده کرده امو راستش نگاه بلندمدتتری برای حضور در سینما دارم. نسبت به ساخت فیلم «بیلبورد» با همه سختیهایش نیز حالم خوب است و فکر میکنم جای این فیلم و سوژهای که دارد در میان فیلمها خالی است.
