مستندی که ساختش ۸سال طول کشید
«برای دخترم» به روایت سازندهاش
محمد عوضزاده
تصمیم به ساخت این فیلم از تولید مجموعه مستند تلویزیونی درباره معضلات نظام آموزشی در سال۱۳۹۵ آغاز شد. برای ساخت این مجموعه تلویزیونی سفری به استان آذربایجان غربی و در یک روستای مرزی کردنشین داشتم. در آن سفر متوجه ترک تحصیل ناخواسته دختران با اجبار از سوی خانواده دختر شدم. متأسفانه هیچگاه آمار رسمی درباره ترک تحصیل دانشآموزان دختر و پسر وجود ندارد، اما تحقیقات میدانی گویای این مطلب است که تعداد دخترانی که ترک تحصیل میکنند بسیار بالاست. وقتی شرایط را دیدم، تصمیم گرفتم یک مستند به شکل مستقل درباره معضل ترک تحصیل دختران بسازم. از همین رو از سال۱۳۹۶ با شکریه، دختری از کلاس ششم همراه شدم و ساخت این مستند 8سال به طول انجامید. من در این مستند تلاش شکریه، آقای آرام مدیر و معلم مدرسه، برای کسب اجازه از پدر برای ادامه تحصیل را به تصویر درآوردم. در واقع من از ۱۲ تا ۲۰سالگی شکریه را از پایان دوران کودکی و تمام دوران نوجوانی و آغاز جوانی دنبال کردم که این پیگیری و استمرار کار سختی بود.این فیلم در جهت آگاهیسازی یک موضوع فرهنگی برای ادامه تحصیل دانشآموزان بهخصوص دختران ساخته شد تا نقاط ضعف نظام آموزشی را بیان کنم؛ نظامی که همه نوع آموزش را برای همه سطوح فرهنگی و جغرافیایی یکسان در نظر میگیرد. بهعنوان مثال کتابهای درسی و آموزشی برای دانشآموزان تهران و شهرستانهای دورافتاده بدون در نظر گرفتن کم و کیف نقاط فرهنگی یکی نوشته شده است و همین موضوع انگیزه لازم برای ادامه را از خود دانشآموزان نیز میگیرد.
سوژه اصلی دختری به نام «شکریه» است که در یک روستای مرزی کردنشین در اشنویه آذربایجان غربی زندگی میکند. دوربین ما از ۱۱-۱۲سالگی شکریه(از کلاس ششم)، هنگامی که پدرش قصد دارد مانع ادامه تحصیلش شود، همراه او میشود و این همراهی تا حدودد ۲۰سالگی، ازدواج و مادر شدن او ادامه دارد. در این مسیر، تماشاگر فیلم، آرزوها، دشواریها و تلاشهای معلم و مدیر مدرسه را برای بازگرداندن شکریه به تحصیل میبیند.