چرا مصاحبه قالیباف مهم است؟

جنگ سیاست جنگ اراده‌ها‌ست؛ نه فقط به این معنا که هرکس بیشتر اراده فعال داشته باشد برنده است، بلکه فراتر از آن جمع‌کردن اراده‌ها تحت یک فرماندهی واحد و جهت‌‌دادن آن به سمت یک مقصد مطلوب، خالق واقعی قدرت است. «رتوریک سیاسی» در همین نقطه مهم می‌شود. گفتار سیاسی مثل هر امر سیاسی دیگری دوسویه‌ است، همان‌قدر که طرف خودی را مخاطب می‌گیرد با دیگری نیز تخاطب دارد و در هر دو جانب اراده‌ها را بالا و پایین می‌کند و به بسیاری از افراد که هنوز در میانه این دو سو هستند و جهت اراده خودشان را تعیین نکرده‌اند، مجال جهت‌یابی و اراده فعال می‌دهد.
مصاحبه قالیباف با CNN از این منظر شنیدنی است. در شرایطی که تنش میان ایران و ایالات متحده بالا گرفته و آمریکا تلاش کرده بخشی از اراده مردم داخل ایران را با هدایت اعتراضات داخلی به سمت خشونت افسارگسیخته، به سبد خود بریزد قالیباف تلاش می‌کند با تیزکردن مرزبندی، این اراده را از سبد آمریکا بردارد، حتی اگر به سبد ایران برنگردد. نیرویی که برای اعتراض به وضع موجود خلق شده و امید به اصلاح در آینده نزدیک دارد نباید تبدیل به سیل خشونت ویرانگر علیه آینده شود.
قالیباف اعتراض داخلی را انکار نمی‌کند، بلکه مقابل این ایده می‌ایستد که این اعتراضات اقتدار ایران را در مقابل دشمنش شکسته و همسو با اراده آنها شده است. او با بازسازی تصویر ایران مقتدر دارای اراده، 3 خطاب مهم دارد:
در وهله اول به ملت خودش اطمینان می‌دهد حاکمیت توان دفاع از ایران در برابر هر تهاجمی را دارد و قصد رهاکردن میدان را ندارد.
همزمان به نیروی مقابل پیغام می‌دهد که پروژه فروپاشی از داخل ایران شکست خورده و از معرکه پیش‌آمده چیزی عاید او نخواهد شد و همچنان پاسخ به‌احتمال جنگ همان است که قبلا‌ بود و قرار نیست ایران دست از دفاع تمام‌قدش بکشد.
مخاطب بیرونی این گفت‌وگو فقط دشمنان ایران نیستند. قالیباف تلاش می‌کند در جنگ پیش‌آمده بخش زیادی از تماشاگران صحنه را به مشارکت بطلبد. او اولا با طرح نقشه آمریکا در منطقه چتر خطر را بر سر دیگر کشورها نیز می‌کشد و با اشاره به یک «سرنوشت مشترک» جهت‌گیری دیگر بازیگران را ضروری می‌کند تا هم دست دشمنش را از همراهی دیگر کشورهای منطقه خالی و هم‌ با طرح منافع مشترک به اراده بین‌المللی ایران اضافه کند.
جمهوری اسلامی امروز اگر می‌خواهد بازیگری اراده‌مند در صحنه بین‌الملل باشد و در شرایط حادشدن نزاع ذاتی‌اش با آمریکا، قدرت مولد خلق کند نیازمند بازتولید این «رتوریک سیاسی» در ابعاد گسترده‌تر و رساندن این صدا به ملت‌های بیشتر است.