وقتی حرمت مسجد و قرآن هم مانع تروریست‌ها نشد

خادم مسجد شهید بهشتی می‌گوید آن شب، حیاط مسجد خط مقدم بود. بچه‌های بسیج گوشه محوطه نشسته بودند که ناگهان صدای کوبیدن به در بلند شد؛ چند ضربه و بعد در شکست. «اول از خیابان تیر زدند؛ رد گلوله‌ها هنوز روی در و دیوار مانده.» صورت‌ها پوشیده، صداها خشن و مسلح درگیری از آستانه در کشیده شد به دل حیاط؛ سنگ و چوب بچه‌های بسیج در برابر اسلحه آشوبگران
می‌گوید حدود یک ساعت زد و خورد ادامه داشت. بعد یکی از موتورهای داخل حیاط را کشیدند جلوی محراب. قرآن‌ها، کمدها، منبر؛ هرچه بود روی موتور ریختند. 4 لیتر بنزین همراهشان بود؛ خالی کردند و یک‌جا آتش زدند. شعله‌ها از جلوی قبله بالا رفت.
خادم مسجد ادامه می‌دهد: هیچ خط قرمزی نداشتند، نه حرمت مسجد، نه حرمت قرآن ابایی از هتک مقدسات نداشتند و همین بی‌پروا بودن، رفتارشان را از مردم عادی جدا می‌کرد. ماشین شخصی‌ام هم در حیاط بود؛ التماس کردم نسوزانند اما گوششان بدهکار نبود. از پشت‌بام دیدم خودروها یکی‌یکی شعله‌ور شد و تمام حریم مسجد در دود فرو رفت.