• چهار شنبه 8 بهمن 1404
  • الأرْبِعَاء 9 شعبان 1447
  • 2026 Jan 28
یکشنبه 5 بهمن 1404
کد مطلب : 271405
لینک کوتاه : newspaper.hamshahrionline.ir/nrzz7
+
-

شب رعب‌آور سبزقبا

روایت یک شب آتش‌سوزی در حرم سبزقبا ع‌ از زبان مدیر حرم

شب رعب‌آور سبزقبا

گروه سرزمین من‌

غروب پنجشنبه هجدهم دی‌ماه، حرم سبزقبا(ع) در دزفول، یکی از شلوغ‌‌ترین ساعات زیارتی خود را می‌گذراند. هنوز هوا کامل تاریک نشده بود که نخستین خبرها از تجمعی در خیابان شریعتی در فاصله ۳۰۰ متری حرم به خادمان رسید. چند دقیقه کافی بود تا غروب زمستانی حرم سبزقبا(ع) به شبی تلخ و رعب‌آور تبدیل شود؛ شبی که سنگ و آتش، آرامش زائران را در حرم امن امامزاده بر هم زد و نزدیک به ۸۰ نفر را در میان دود، ترس و درهای بسته گرفتار کرد.‌

شروع ماجرا؛ ساعت 20
مدیر و خادم حرم می‌گوید: «احساس می‌کردیم ممکن است این تجمع به سمت حرم کشیده شود؛ همان لحظه تصمیم گرفتیم زائران را با احترام و آرامش به ترک حرم دعوت کنیم.» حدود ساعت ۸ شب نگرانی‌ها رنگ واقعیت گرفت و افرادی به ‌سمت حرم حرکت کردند. علیرضا زربخش در گفت‌وگو با همشهری، اتفاقات آن روز را اینطور روایت می‌کند: «در نخستین برخورد، عده‌ای به سمت حرم حرکت کردند و زمانی که به حرم رسیدند، کانکس انتظامات ورودی خواهران و برادران را با ضربه‌های مشت و لگد تخریب کردند، شیشه‌ها را شکستند و درها را از جا کندند. این افراد ابتدا وارد حرم نشدند، اما در کوچه مجاور ایستادند، شعار دادند و سنگ‌پرانی آغاز شد. سنگ‌ها به ‌سمت صحن پرتاب می‌شد. در آن لحظه‌ها حدود  80نفر هنوز داخل حرم بودند؛ تعدادی از زائران زن و کودک و خادمان و همسایگانی که به‌دلیل نزدیکی خانه‌هایشان یا انتظار برای رسیدن همراهان، حرم را ترک نکرده بودند.»
زربخش ادامه می‌دهد: «همه را جمع و به داخل یکی از سالن‌ها منتقل کردم. درهای حرم را هم بستم، خودم در حیاط ماندم تا شرایط را رصد کنم. کمی بعد، درِ آهنی یکی از ورودی‌های فرعی حرم با فشار جمعیِ این افراد شکسته شد و چند نفر وارد صحن شدند و از همان نقطه، پرتاب سنگ، مواد آتش‌‌زا و کوکتل مولوتوف آغاز شد. شیشه‌های رواق‌ها شکست و این افراد گاز اشک‌آور نیروهای انتظامی ‌ را به داخل صحن پرتاب کردند و دود آتش و گاز اشک‌آور به داخل سالن و درست جایی که زنان و کودکان پناه گرفته بودند، نفوذ کرد و زنان و بچه‌هایی که در این وضعیت گیر افتاده بودند، در حال خفگی بودند، گریه می‌کردند و فریاد می‌زدند.»‌

لحظه‌های رعب‌آور چگونه گذشت؟
خادم امامزاده سبزقبا(ع)، آن دقایق ملتهب و رعب‌آور را برای زائران و خادمان حرم، هولناک توصیف می‌کند و می‌گوید: «چیزی نگذشت که آتش آشوب به رواق اصلی رسید. فرش‌ها، بنرها و بخش‌هایی از فضای داخلی شعله‌‌ور شد. دود غلیظ، سالن را پر کرد. اگر راهی برای خروج پیدا نمی‌شد، احتمال وقوع فاجعه انسانی بسیار جدی بود. همه دست به دعا و توسل برداشته بودیم. هنگامی که برای باز کردن در پشتی حرم رفتم، حدود
6، 5 نفر از آشوبگران مسلح به قمه و شمشیر، پشت حرم ایستاده بودند. در نهایت با بازکردن در پشتی سالن، زائران و خانواده‌هایی راکه در حرم مانده بودند، نفر به نفر و بدون جلب توجه و ایجاد حساسیت خارج کردیم.» ‌ او ادامه می‌دهد: «بعد از خارج کردن زائران از حرم، به همراه خادمان حرم و تعدادی از نیروهای بسیج که در مجموع ۸ نفر بودیم در محل ماندیم.‌نوجوانی هم بین ما بود که او را با لباس خانگی از در پشتی به بیرون منتقل و از یک موتورسوار خواهش کردم این نوجوان را از محل دور کند و به خانه‌اش برساند. پس از خارج کردن زائران از داخل سالن، دیگر ماندن در سالن برای ما هم مقدور نبود و تصمیم گرفتیم خارج شویم. در کوچه‌های اطراف، افراد قمه به‌دست ما را تعقیب کردند تا سرانجام به خانه یکی از اهالی پناه بردیم. صاحبخانه با وجود خطر، در خانه خود را باز کرد و ما وارد‌ شدیم. ۲ساعت تمام در آن خانه ماندیم؛ درحالی‌که مهاجمان بیرون با مشت و لگد‌به درمی‌کوبیدند و فریاد می‌کشیدند.»‌‌

پناه در خانه اهالی 
زربخش در ۲ساعت پرتنش پناه گرفتن در خانه یکی از اهالی محل، حادثه رعب‌آور دیگری را نقل می‌کند؛ حادثه‌ای از
حبس‌شدن بانوان خادم حرم که در پارکینگ حرم میان دود و آتش گرفتار شده بودند؛‌«چیزی از حضور در این خانه نگذشته بود که خبر نگران‌کننده‌‌تری رسید. 4نفر از خادمان زن که پیش‌تر از حرم خارج شده بودند، در یکی از اتاق‌های پارکینگ پناه گرفتند. مهاجمان خودروها را در پارکینگ آتش زده بودند و دود و شعله به داخل اتاق نفوذ کرده بود. یکی پس از دیگری با من تماس تلفنی می‌گرفتند و از شرایط‌شان می‌گفتند. صداها گرفته و مضطرب بود و دائم می‌گفتند که داریم خفه می‌شویم، حلال کنید. صدای خواندن شهادتین هم از پشت تلفن می‌آمد و ما در خانه محبوس شده بودیم. چندبار تصمیم گرفتم بیرون بزنم اما آشوبگران مسلح به چاقو و قمه پشت در، انتظار می‌کشیدند. تنها کاری که در آن شرایط از من برمی‌آمد، تماس‌ مکرر با نیروهای امدادی و التماس برای رسیدن سریع‌تر کمک به خواهران خادم حرم بود. شکر خدا دقایقی بعد، آتش‌نشانان با لباس مبدل موفق شدند آنها را خارج کنند و به بیمارستان برسانند.» مدیر حرم امامزاده سبزقبا (ع) می‌گوید: «پس از حدود 2ساعت با ورود نیروهای انتظامی، جمعیت متفرق شد و به همراه تعدادی از خادمان به حرم بازگشتیم. آنچه دیدیم، ویرانی کامل بود. ضریح تخریب شده، رواق‌ها در آتش، دفتر حرم و تجهیزات نابود شده بود و تقریبا چیزی سالم نمانده بود.» زربخش که دبیر آموزش ‌و پرورش است و سال‌ها در این حرم خدمت می‌کند، از حرمتی می‌گوید که با این حادثه شکسته شد؛  از زائرانی که پس از آن شب، از شهرها و روستاهای اطراف برای زیارت آمدند؛  از خادمانی که با وجود خستگی و شوک اتفاقات تلخ آن شب، حرم را ترک نکردند: «اینجا برای خیلی‌ها محل آرامش بود؛ هنوز هم هست. حتی پس از آن شب ترسناک.»‌

بازسازی حرم مطهر سبزقبا ع‌ 
معاون استاندار و فرماندار ویژه دزفول گفت: بازسازی حرم مطهر سید محمد بن موسی كاظم(ع)، برادر امام رضا (ع) مشهور به سبزقبا(ع) و اماکن خسارت دیده دزفول ازجمله زیرساخت‌های شهری، بانک‌ها و مساجد آغاز شده است. علیرضاخردمند افزود: تعدادی از عوامل اصلی آتش زدن حرم سبزقبا(ع) دستگیر شده‌اند و به سزای اعمالشان خواهند رسید.

مدیر حرم سبزقبا ع: 
اینجا برای خیلی‌ها محل آرامش بود‌ هنوز هم هست؛ حتی پس از آن شب ترسناک‌

چند دقیقه کافی بود تا غروب زمستانی حرم سبزقبا(ع) به شبی تلخ و رعب‌آور تبدیل شود؛ شبی که سنگ و آتش، آرامش زائران را در حرم امن امامزاده بر هم زد و نزدیک به ۸۰ نفر را در میان دود، ترس و درهای بسته گرفتار کرد

این خبر را به اشتراک بگذارید