نوستالژی شکنجه

«این آخرین نبرده، ساواکی برمی‌گرده.» این یکی از شعارهای مخالفان جمهوری اسلامی در راهپیمایی‌هاست؛
ساواکی که با فجیع‌ترین شکنجه‌ها و سرکوب‌ها، تاریک‌ترین خاطرات معاصر ایران را رقم زده است.
ساواک، دستگاهی بود که با تجاوز و شوک‌الکتریکی تا غرق مصنوعی و کشیدن ناخن‌ها شناخته می‌شد؛ خاطراتی که هنوز برای بسیاری از خانواده‌ها زنده است.
پرویز ثابتی، معروف به «پیتر ثابتی»، از مقام‌های ارشد همین دستگاه، فردی که به‌گفته شاهدان عینی دستور مستقیم شکنجه‌های گسترده را صادر می‌کرد، حالا با ژست آزادی‌خواهی در میان مخالفان ظاهر می‌شود، عکس یادگاری می‌گیرد و عده‌ای هم دوشادوشش، شعار بازگشت ساواک سر می‌دهند.
تحرکات سلطنت‌طلبان در اروپا و محافل بین‌المللی هم مایه حیرت است؛ رفتارهایی غیرمنطقی، هیستریک و افراطی که حتی با حضور پرچم رژیم صهیونیستی و سخنرانی‌هایی به سبک هیتلر همراه است، باعث شده کاربران فضای مجازی آنها را «بی‌منطق‌ترین و فحاش‌ترین گروه معاند» بشناسند.