تشییعی که نماد مظلومیت مدافعان امنیت شد

بهنام سعیدی؛ عضو هیأت رئیسه کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس

 1-در خردادماه امسال آمریکا به همراه رژیم صهیونیستی تصمیم گرفتند به ایران حمله کنند و به خیال خودشان این موضوع را پیگیری می‌کردند که ضربه نهایی را به جمهوری اسلامی و ملت ایران وارد کنند، اما نتیجه برخلاف آن‌چیزی شد که دشمنان در سر داشتند؛ انسجام و اتحاد ملت ایران در کنار اقتدار نیروهای مسلح موجب شد سرانجام این اسرائیل و آمریکا باشند که دست تسلیم را بالا می‌برند و تقاضای آتش‌بس کنند. آغازگر این جنگ و خونریزی، اسرائیل با حمایت‌های آمریکا بود اما اراده معطوف به آتش‌بس و توقف جنگ، توسط جمهوری اسلامی ایران اعمال شد.
2-از این‌رو اسرائیل و آمریکا با یک ضربه جدی به حیثیت‌ خود روبه‌رو شدند که باید هرچه زودتر جبران می‌شد. این‌بار دشمن تصمیم داشت بعد از شکست از مردم، استراتژی و روش دیگری را برای فشار به ایران امتحان کند، بنابراین ایجاد آشوب و ناامنی در شهرهای ایران با به میدان آوردن بخشی از مردم جامعه چیزی بود که باید عملی می‌شد. دشمن به کمک نیروهای تحت نفوذ خود که آموزش‌های لازم برای ایجاد اغتشاش را دیده بودند، سعی کرد شهرهای ما را ناامن کند و درگیری‌ها را به بالاترین سطح خود ببرد تا از این طریق انتقام شکست در جنگ 12روزه را از ملت ایران بگیرد.
3- سوءاستفاده از اعتراضات مردم درمورد موضوعات اقتصادی و معیشتی چیزی بود که آنان در سر داشتند تا از این طریق جامعه را ملتهب و فضا را تنگ کنند. آنچه از سوی تروریست‌های مسلح رخ داد آشوب شهری و شورش بود و نمی‌توان آن را مبتنی بر قانون اساسی، اعتراض قلمداد کرد و مدعی شد که آنان در پی یک اعتراض بحق بودند. مردم نیز به‌خوبی این مسئله را درک کردند و با حضور خود در راهپیمایی‌های روز 22دی‌ماه برائت خود از تروریست‌ها را اعلام کردند.
4-تشییع پیکرهای شهدا که در روز چهارشنبه در تهران رخ داد، نمادی از مظلومیت مردم ایران و نیروهای حافظ امنیت جان‌برکف و اخلاق‌مداری بود که به‌دست تروریست‌های جانی به شهادت رسیدند. مردم پیکرهایی را تشییع کردند که برای امنیت و آرامش مردم خونین شده‌‌اند؛ حافظان امنیت مردم روی زمین افتادند تا پرچم ایران همچنان برافراشته بماند و آرامش و آسایش ملت سلب نشود.