‌هزارتوی قدرت

اورسن ولز در تمام سال‌های فعالیت هنری‌اش به‌ندرت توانست محصولی بسازد که به ‌اندازه فیلم «نشانی از شر» به شکلی خیره‌کننده تماشایی و جذاب باشد؛ اقتباسی از رمان پرفروش ویت‌مسترسن که ولز مدعی بود هرگز آن را نخوانده و صرفا فیلمنامه مزخرفی را که مدیران یونیورسال در اختیارش گذاشته‌اند بازنویسی کرده است. با فیلم «نشانی از شر» ولز پس از یک دهه دوری به هالیوود بازگشت و طعم تولید حرفه‌ای با امکانات عالی را دوباره چشید(تنها چیزی که ولز همیشه در مورد هالیوود ستایشش می‌کرد). فیلم محصول تلاقی درست نبوغ شخصی ولز و مناسبات تولیدی هالیوودی است؛ امکاناتی که به ولز مجال گرفتن نما- فصل طولانی افتتاحیه «نشانی از شر» را داد، با حضور ستارگانی که ولز از اغلبشان در نقش‌هایی غیرمتعارف بهره گرفت. فیلم «نشانی از شر» فیلم غریبی در انتهای دهه1950 بود. ساختار استادانه فیلم به بنایی باشکوه می‌ماند که بعد از گذشت بیش از نیم ‌قرن هنوز تماشایی‌تر و غنی‌تر از هر تریلر امروزی است.  این فیلم نه‌فقط نوآری کلاسیک، بلکه اعلامیه‌ای سینمایی است علیه یقین‌های راحت؛ جایی که هر قاب شاهدی است از حقیقت‌های ساده. «نشانی از شر» شاهکار اورسن ولز است؛ فیلمی که با یک برداشت نفس‌گیر آغاز می‌شود و تا پایان، تماشاگر را در هزارتوی قدرت، فساد و سوءظن رها نمی‌کند. دوربین ولز مثل وجدان آشفته داستان سر می‌خورد، مرز قانون و جنایت را محو می‌کند و نشان می‌دهد که شرّ اغلب با نشان پلیس قدم می‌زند. این فیلم نوآر فقط روایت یک جنایت نیست؛ تشریح فروپاشی اخلاق است؛ جایی که حقیقت زیر سایه‌ اقتدار خفه می‌شود و هر قاب اعترافی است به زوال انسان. ماجراهای فیلم از آنجا آغاز می‌شود که شخصیت مایک وارگاس بازرس ویژه مواد مخدر دولت مکزیک به همراه همسرش سوزان به شهری در مرز آمریکا و مکزیک می‌آید و همزمان اتومبیلی منفجر می‌شود. از طرف دیگر، خلافکاری به نام گراندی برای بی‌اعتبار کردن شهرت وارگاس، سوزان را می‌رباید. اما هنک کویینلن، کارآگاه آمریکایی با اینکه با گراندی تبانی دارد او را خفه می‌کند تا گناه قتلش به گردن سوزان بیفتد. وارگاس موفق می‌شود به کمک دستیار کویینلن، او را وادار به اعتراف به جنایت‌هایش کند. اورسن ولز درباره این فیلم گفته است: فیلمنامه را به چارلتون هستون داده و گفته بودند که نویسنده‌اش اورسن ولز است. از طرف دیگر هستون می‌دانست که قرار است من آن را کارگردانی کنم. علاوه بر این، او حاضر بود به هر بهانه‌ای با من کار کند.