![درگذشت «زنی تحتتأثیر»](/img/newspaper_pages/1403/05-mordad/27/rooyi/07-02.jpg)
درگذشت «زنی تحتتأثیر»
![درگذشت «زنی تحتتأثیر»](/img/newspaper_pages/1403/05-mordad/27/rooyi/07-02.jpg)
جنا رولندز که با بازی تأثیرگذار خود در فیلم «زنی تحتتأثیر» الهامبخش یک نسل بود و در بسیاری از فیلمهای جان کاساوتیس و همچنین فیلم عاشقانه «دفترچه خاطرات» بازی کرد، در ۹۴سالگی از دنیا رفت.حدود ۲ماه پیش نیک کاساوتیس، پسر او که کارگردانی مادرش را در «دفترچه خاطرات» برعهده داشت خبر داد که این بازیگر برنده ۳جایزه امی و2 بار نامزد اسکار به آلزایمر مبتلا شده است. نقشآفرینی رولندز در نقش میبل لانگتی در درام «زنی تحتتأثیر» نقشی بود که برای وی نوشته شده بود و وی با بازی در آن در سال۱۹۷۴ به کارگردانی همسرش جان کاساوتیس، نخستین نامزدی اسکار خود را کسب کرد. «گلوریا» در سال۱۹۸۰ دیگر فیلم به یادماندنی وی است که به کارگردانی همسرش ساخته شد و برایش دومین نامزدی اسکار را به ارمغان آورد. این بازیگر به پاس تلاشش در سینما جایزه اسکار افتخاری سال۲۰۱۵ را دریافت کرد.
رولندز پس از فوت همسرش در سال۱۹۸۹ به بازیگری ادامه داد و بهویژه در فیلمهای فرزندانش که بازیگر-کارگردان بودند، ظاهر شد.
او در نخستین کارگردانی پسرش، نیک، در فیلم «قلاب ستارهها را باز کنید» (۱۹۹۶)، فیلم موفق «دفترچه خاطرات» (۲۰۰۴) و «زرد» (۲۰۱۲) و همچنین در فیلم «انگلیسی شکسته» (۲۰۰۷) ساخته دخترش، زویی، نقشآفرینی کرد. وی در درام «کتاب مقدس نئونی» ترنس دیویس در سال۱۹۹۵ که داستانش در دهه۱۹۴۰ در جورجیا اتفاق میافتاد نیز نقش اصلی را برعهده داشت.وی با ۲فیلمی که سال۲۰۱۴ بازی کرد و شامل کمدی علمی تخیلی «بخشی در هر میلیارد» با بازی فرانک لانگلا و اقتباسی از نمایشنامه «رقص برای شش هفته» با جاشوا جکسون میشد، برای آخرین بار در برابر دوربین ظاهر شد.رولندز نخستین نقش خود را سال۱۹۵۸ در کنار خوزه فرر در کمدی رمانتیک «هزینه بالای عشق ورزیدن» بازی کرد و در «شجاعان تنها هستند» در سال۱۹۶۲ در نقش مادری با شخصیت محکم در برابر کرک داگلاس ظاهر شد و در «کودکی در انتظار» در سال۱۹۶۳ در نقش مادر مشکلدار یک پسر معلول ذهنی بهکارگردانی کاساوتیس جلوی دوربین رفت.
این بازیگر در ۱۰فیلم ازجمله «چهرهها»(۱۹۶۸)، «مینی و مسکوویتز»(۱۹۷۱)، «شب افتتاحیه»(۱۹۷۷) و «چشمههای عشق»(۱۹۸۴) با کاساوتیس همکاری کرد. وی با کارگردانان دیگر هم کار کرد که پل مازورسکی برای «توفان» در سال۱۹۸۲، پل شریدر در «نور روز» در سال۱۹۸۷ و وودی آلن برای «زنی دیگر» در سال۱۹۸۸ ازجمله آنها هستند.