![اینجا کسی گرسنه نمیماند](/img/newspaper_pages/1402/03-khordad/24/rooyi/08-01.jpg)
اینجا کسی گرسنه نمیماند
![اینجا کسی گرسنه نمیماند](/img/newspaper_pages/1402/03-khordad/24/rooyi/08-01.jpg)
مهم نیست شهرها و کشورها چقدر ثروتمند باشند، اما هر شب میلیونها انسان در سراسر جهان، گرسنه سر بر بالین میگذارند. یک استثنای بزرگ اما وجود دارد؛ شهری در هند، چنان سخاوتمند است که در تمام شبانهروز، دهها هزار غذای رایگان توزیع میکند تا مطمئن شود هیچ فردی در این شهر، گرسنه نمانده است.
آمریتسار در شمال هند، شهری 2میلیون نفری است. این شهر چنان سخاوتمند و کریم است که شهرتی جهانی پیدا کرده است. آمریتسار که از نظر مذهبی برای سیکها مهم است، در طول تاریخ بهخاطر اهمیت به زندگی عمومی مردم و بهخصوص فقرا زبانزد بوده و این سنت را همچنان زنده نگه داشته است. نمود این سنت قدیمی، طبخ روزانه 100هزار وعده غذا در بزرگترین آشپزخانه عمومی دنیا در این شهر است. این آشپزخانه، که متعلق به «معبد طلایی» است، در تمام روزهای هفته و بهصورت شبانهروزی فعالیت میکند و هر کسی را که به آن مراجعه کند، سیر میکند. بهجز غذا، سرپناه رایگان هم در اختیار افرادی که به آن نیاز دارند، ارائه میشود.
تمام فعالیتها در این آشپزخانه، داوطلبانه است و مهمانها میتوانند هر چقدر که میخواهند غذا بگیرند. مردم در یک سالن بزرگ با ظرفیت 200نفر مینشینند و غذا میخورند. برخی بعد از تمامشدن غذا، آنجا را ترک میکنند و برخی دیگر میتوانند بنشینند تا دوباره غذا بخورند. داوطلبان هر 15دقیقه یکبار، این سالن را تمیز میکنند. بسیاری از این فعالیتها، برعهده زنان است که نقشی پررنگ در آمادهسازی غذا نیز برعهده دارند. کودکان هم در این سنت همپای بزرگترها فعالیت میکنند و بسیاری از امور داوطلبانه، برای نمونه تمیزکردن سالن مهمانان، برعهده آنهاست. هدف از این کار این است که آنها از سنین پایین، کمک به دیگران را بیاموزند.
این روحیه بخشندگی و سخاوت، در تمام شهر دیده میشود و مردم همیشه گشادهرو هستند و به یکدیگر کمک میکنند. در دوران قرنطینه سنگین کرونا در هند، مردم این شهر بهخاطر کمکهای بیدریغ به همدیگر و شهرهای دیگر، شهره بودند.