امام آمد

گروه محله

همه‌‌چیز در قاب یک پلکان خلاصه شده بود. شاید آن پلکان مهم‌ترین سازه در تاریخ معاصر ایران است. پایین پله‌ها زمین ایران بود. تهران، تهرانی بدون طاغوت. هواپیمای امام با تمام دل‌نگرانی‌هایش سرانجام صبح روز 12بهمن57 در فرودگاه مهرآباد بر زمین نشست. سرود «خمینی‌ ای‌امام، خمینی‌ ای‌امام» در سالن فرودگاه چنان پرطنین بود که همه را میخکوب کرده بود.

ساعت۹:۳۶
هواپیمای حامل امام خمینی در ساعت۹:۳۶ در فرودگاه مهرآباد تهران بر زمین نشست. متن پیام خوشامدگویی که توسط استاد شهید مطهری نگاشته شده بود، توسط یکی از دانشجویان قرائت شد.

ساعت11:05
ساعت11:05 ماشین حامل امام در میان شور و شوق و اشتیاق شدید استقبال‌کنندگان و پس از یک بار دور زدن دور میدان وارد خیابان آزادی شد. ماشین امام که چند نفر هم برای محافظت روی سقف آن نشسته بودند با طی مسافت 
چند کیلومتری دور میدان و در میان بارانی از گل و گلاب و نقل که بر ماشین می‌بارید و اشک‌های شوق که بر گونه‌ها جاری بود به سمت دانشگاه تهران به حرکت درآمد. امام در مقابل دانشگاه به‌علت تراکم بیش از حد استقبال‌کنندگان بالاجبار سخنرانی نکردند و از چهارراه ولی‌عصر به‌سوی میدان راه‌آهن به حرکت درآمدند.

ساعت ۱۳:۱۵
ساعت ۱۳:۱۵ ماشین حامل حضرت امام (ره) در میان سیل جمعیت خروشان ایران اسلامی وارد بهشت‌زهرا شد و در جایگاه برای همه مردم سخنرانی کردند. با اتمام سخنرانی جمعیت مجددا به سمت جایگاه هجوم آوردند. امام نتوانستند سوار هلی‌کوپتر شوند و با آمبولانس از بهشت زهرا خارج و در بین راه سوار هلی‌کوپتر شدند. در گزارش‌ روزنامه‌ها ارقام جالبی از شکستن تلویزیون‌ها به‌علت قطع پخش برنامه ورود امام آمده است.

ساعت22:05
خبرگزاری یونایتدپرس تعداد استقبال‌کنندگان را در طول مسیر فرودگاه تا بهشت‌زهرا(س) 4میلیون نفر و در بهشت‌زهرا نیم‌میلیون نفر گزارش کرد. رادیو کلن شمار جمعیت را 5 تا 6میلیون نفر ذکر کرده بود. خبرنگاران داخلی نیز تعداد جمعیت را 5میلیون نفر ذکر کردند. امام پس از بازگشت به ایران، نخستین پیام مکتوب خود را خطاب به ارتش، درجه‌داران و سربازان نوشتند. ایشان از ارتش خواستند خود را از دولت بختیار جدا و آن را اعلام کند و در ادامه افزودند: «مطمئن باشید درصورتی که به وظیفه ملی و قانونی خود عمل نمایید، ملت و دولت ناشی از آن، در احترام و پشتیبانی شما کوشا خواهد بود.» و یادآور شدند: «ارتش از ملت و ملت از ارتش است.»‌ساعت 22:05 امام (ره) در نخستین شب اقامت در ایران با وجود خستگی زیاد، اعضای کمیته برگزاری استقبال را به حضور پذیرفتند و برای آنان سخنرانی کردند.

خاطره خواندنی حاج احمد خمینی از پیاده شدن امام ره
حاج احمد خمینی نقل می‌کند: «پس از ورود آیت‌الله پسندیده به هواپیما، امام با وجود اصرار من مبنی بر انتظار ۱۴ ساله مردم و آمادگی دوربین‌های خبری، حاضر نشدند جلوتر از برادر بزرگترشان پیاده شوند.سرانجام راهی یافتم؛ پیشنهاد دادم عمو ابتدا با همراهان خارج شوند و به سالن بروند، سپس امام پیاده شوند. بدین‌ترتیب امام حتی در آن شرایط استثنایی که میلیون‌ها چشم به ایشان  دوخته بود، حاضر نشدند آداب معاشرت اسلامی و احترام به برادر ارشد را نادیده بگیرند.»