نوبرانه های مزرعه پدری
جشن برداشت میوههای تابستانی در گوشه و کنار ایران
فاطمه عباسی | روزنامهنگار
خرداد در باغهای ایران یک ضرباهنگ مشخص دارد: صدای شیرین رها شدن میوه از شاخه. این موسیقی ساده اعلام شروع پرانرژیترین روزهای سال برای باغداران است. اینجا مسابقهای در کار نیست،یک جشنهماهنگ در جریان است؛ جشنی که در آن دستها با آفتاب برای چیدن بموقع هدیهاش همدست شدهاند. هوا از همهمه شادمانه و عطر میوه رسیده سنگین است. دستها سریع و ماهرانه حرکت میکنند. انگشتهایی که از آب آلبالو ، توت، گیلاس و ... چسبناک شدهاند، شانههایی که وزن سبد را میشناسند و چشمهایی که در کسری از ثانیه میوه رسیده را از کال تشخیص میدهند. مهارت اینجا یک دانش موروثی است، نه چیزی که در کتابها نوشته شده باشد. این همان لحظه موعود است؛ چند هفته تکاپوی بیوقفه برای جمعآوری محصولی که یک سال برایش انتظار کشیده شده، وقتی یک سال صبر، مراقبت و امید به طعمی شیرین و رنگی درخشان تبدیل میشود. هر سبدی که روی دیگری چیده میشود تجسم یک سال امیدواری است که حالا به بار نشسته و قرار است از همین باغها کام هزاران نفر را شیرین کند. این تصاویر ثبت همین لحظههای پرانرژی و ناب است؛ جشنی بیصدا که در قلب باغهای ایران برپاست.
