بسیاری از درختان توت در تهران از روزگار باغ و بوستان آن باقی مانده‌اند؛ روزگاری که بچه‌های قد‌و‌نیم‌قد محله‌ها و بیشتر حوالی کن، سولقان و فرحزاد فعلی به هوس خوردن مُشتی توت درشت و شیرین از درختان بلند و پرسایه آن بالا می‌رفتند یا با تَرکه، توت‌های رسیده را از شاخه‌ها می‌تکاندند.