خانه‌های قمرخانمی اصطلاحی است مشهور در ادبیات داستانی و فیلمفارسی و اشاره به خانه‌های قدیمی می‌کند در گودهای جنوب تهران؛ اتاق‌هایی دور تا دور حیاط که هرکدام متعلق به یک خانواده بود و دستشویی مشترک و حوضی در میان که نماد زندگی مردم فقیر در مناطقی از تهران قدیم شد.