سال‌هاست که در ادبیات مدیریت شهری تهران واژه «نوسازی» در ذهن بسیاری از شهروندان با تخریب یک‌ساختمان فرسوده و احداث بنایی جدید معنی می‌شود؛ رویکردی که اگرچه در مقطعی توانست نوسازی کالبدی را پیش ببرد، اما درنهایت نتوانست پاسخگوی نیازهای پیچیده سکونت و کیفیت زندگی در محله‌های این کلانشهر باشد.