![لطفاً فریب نخورید!](/img/newspaper_pages/1397/10%20DEY/05/varzeshi/03.jpg)
لطفاً فریب نخورید!
![لطفاً فریب نخورید!](/img/newspaper_pages/1397/10%20DEY/05/varzeshi/03.jpg)
دیدار دوستانه تیم ملی با فلسطین، پشت درهای بسته برگزار شد و هواداران تیم ملی این مسابقه را تماشا نکردند. آنها انتظار داشتند خبرهایی در مورد جشنواره گل تیم کیروش در برابر این حریف به گوششان برسد اما ایران فقط یکبار موفق شد توسط مهدی طارمی دروازه فلسطین را باز کند و در دقایق پایانی نیز گل تساوی را از رقیب دریافت کرد. هضم این نتیجه برای هواداران تیم ملی در نگاه اول کاملا دشوار بهنظر میرسید. ایران در آخرین تقابل با فلسطین، قبل از این نبرد، 7گل به ثمر رسانده بود و انتظار میرفت درآستانه جام ملتها نیز نتیجهای روحیهبخش را تجربه کند. با این وجود نباید فراموش کرد که دیدارهای تدارکاتی، ماهیت خاص خودشان را دارند؛ البته بازیهای دوستانه همیشه برای کیروش مهم بودهاند و در هدف حفظ صدرنشینی در بخش آسیایی رنکینگ فیفا، کمک بزرگی به این مربی کردهاند. با این وجود او همیشه عادت دارد قبل از تورنمنتهای بزرگ، تیمش را از رقبا پنهان کند و همگروهیها را در معرض یک غافلگیری بزرگ قرار دهد. تیم کارلوس همواره در اوج ناشناختگی، به جامهای مختلف قدم میگذارد تا بهویژه در نخستین قدم، حریفش را سردرگم کند. عوضکردن شماره بازیکنها و استفاده از چند مهره در پستهای غیرتخصصی، تاکتیکهای همیشگی کارلوس در آخرین دیدارهای دوستانه قبل از برگزاری تورنمنتهای ملی هستند؛ تاکتیکهایی که نشان میدهند دلیلی برای «جدیگرفتن» نتایج دیدارهای ایران قبل از جامهای بزرگ وجود ندارد.
حدود 3 ماه قبل از جام جهانی 2014 که نخستین تورنمنت مهم ملی کارلوس کیروش روی نیمکت تیم ملی بود، ایران در یک بازی تدارکاتی در ورزشگاه آزادی روبهروی گینه قرار گرفت و نتیجه را به حریف گمنام آفریقاییاش واگذار کرد. همین تیم 2ماه بعد، در دیدارهای دیگر با بلاروس و مونتهنگرو به تساوی بدون گل رسید و در برابر آنگولا نیز نتیجهای بهتر از تساوی یک-یک به دست نیاورد. پیروزی در مقابل ترینیداد و توباگو، تنها برد تیم کارلوس قبل از شروع جامجهانی بهشمار میرفت. اگر قرار بود ایران براساس این بازیها قضاوت شود، طبیعتا 3شکست سنگین در برزیل انتظار این تیم را میکشید اما این تیم پس از تساوی با نیجریه، نمایش فوقالعادهای در برابر آرژانتین داشت و حتی میتوانست لئو مسی و همتیمیهایش را شکست دهد. قبل از شروع جام ملتهای 2015، تیم ملی تنها یک دیدار دوستانه رسمی برگزار کرد و در این مسابقه به مصاف عراق رفت. عراقیها در این بازی شکست خوردند اما درنهایت در مرحله یکچهارم نهایی، ایران را وادار به وداع با استرالیا کردند. وضعیت نتایج ایران قبل از جام جهانی 2018 نیز چندان درخشان نبود. تیم کیروش نتیجه را به تونس واگذار کرد و پس از پیروزی دشوار برابر الجزایر و امیدهای ازبکستان، به سادگی در مقابل ترکیه شکست خورد. این تیم قبل از نخستین بازی با مراکش، لتونی را با گل دقیقه 88 انصاریفرد از پیش رو برداشت اما در مقابل مراکش، اسپانیا و پرتغال فراتر از حد انتظار نشان داد.
تردیدی وجود ندارد که تساوی با فلسطین «عمدی» نبوده و حتی خود کیروش نیز انتظار چنین نتیجهای را نداشته. اما اگر همین اتفاق موجب شد عراقیها در مرحله گروهی بازی ایران را کمتر از گذشته جدی و سخت تلقی کنند، این مربی به هدف بزرگش رسیده است. انرژی منفیدادن به تیم به خاطر این نتیجه، بدترین حرکت ممکن از سوی هواداران تیم ملی به شمار میرود. در حقیقت آنهایی که باید فریب این نتیجه را بخورند، طرفداران تیم ملی ایران نیستند.