یادی از شهدای اقتدار علمی ایران

فاطمه عسگری نیا | روزنامه‌نگار 

شهادت دانشمندان هسته‌ای ایران در خرداد 1404یکی از تلخ‌ترین اتفاقاتی بود که در جنگ تحمیلی دوم شاهدش بودیم؛ سرمایه‌های علمی ارزشمندی که سال‌های سال در حوزه دانش هسته‌ای و تقویت بنیه‌های علمی این حوزه تلاش‌های بسیاری انجام داده بودند. گرچه ترور 13شخصیت علمی در طول جنگ 12روزه ضایعه تلخ و غم‌انگیزی برای ایران و ایرانی بود، از همان 23خرداد 1404که این ترورها در ایران شروع شد، مردم به‌خصوص جامعه علمی و دانشگاهی با این شهدا پیمان بستند که راهشان را ادامه دهند. حالا حدود یک سال از این فاجعه غم‌انگیز می‌گذرد و ما شاهد بازگشت نخبه‌های علمی دانشگاه‌ها برای ادامه راه این شهدا هستیم. سالگرد شهادت دانشمندان هسته‌ای کشور بهانه‌ای شد برای مرور آنچه در یک سال اخیر بعد از شهادت این دانشمندان اتفاق افتاد.

نقش 5شهید شاخص در اقتدار هسته‌ای
5 دانشمند هسته‌ای ایران محمدمهدی طهرانچی، عبدالحمید مینوچهر، سیدامیرحسین فقهی، احمدرضا ذوالفقاری و فریدون عباسی دوانی هر یک در مقاطع مختلف به تکامل صنعت هسته‌ای ایران کمک کردند. شهادت آنها در ۲۳ خرداد ۱۴۰۴، نشانه اهمیت این صنعت برای دشمنان و ارزش کار این دانشمندان بود.
   طهرانچی: پژوهش‌های بنیادی و مدیریت آموزش عالی
  مینوچهر و ذوالفقاری: توسعه آموزش و پژوهش در مهندسی هسته‌ای
 شهید فقهی: هدایت پروژه‌های کاربردی در سازمان انرژی اتمی 
 شهید عباسی: رهبری برنامه هسته‌ای در برابر فشارهای جهانی 

چرا دانشمندان هسته‌ای؟
چرا شهادت دانشمندان هسته‌ای نشانه‌ای از دشمنی رژیم صهیونیستی با پیشرفت علمی و استقلال ایران است؟
    محمدمهدی طهرانچی: عامل تحول در آموزش عالی
    عبدالحمید مینوچهر: عامل توسعه دانشکده مهندسی هسته‌ای
    سیدامیرحسین فقهی: عامل پیشبرد پروژه‌های حساس سازمان انرژی اتمی
    احمدرضا ذوالفقاری: عامل آموزش متخصصان
    فریدون عباسی دوانی: عامل هدایت برنامه هسته‌ای 

واکنش‌ها به شهادت دانشمندان هسته‌ای
 کاربران فضای مجازی آنها را «شهدای راه علم» و «نماد مقاومت علمی» توصیف کردند و خون پاکشان را انگیزه‌ای برای ادامه مسیر پیشرفت دانستند. شهادت این نخبگان نه‌تنها پایان راه نبود، بلکه عهدی برای نسل‌های آینده بود تا با تکیه بر علم و ایمان، ایران را به قله‌های پیشرفت و اقتدار برسانند.